Brncc
@Brncc
38 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Yayınlandığı dönem için çok önemli bir kitap, polisiye türünün ilk örneklerinden ve yazarın kariyerinde önemli bir adım.
Kitaptan birçok kişinin aldığı zevki alamadım ben. Okuyanlar bahsettiği gibi katili bulmak için çaba da harcamadim. Ortada kayıp bir kız -Mine- var ve ölü mü diri mi belli değil. Mine'yi bulmak için uğraşan istihbarat elemanı Sedat'ın yaşadıkları ve istihbarat teşkilatının kendi içindeki sıkıntıları çok sönük geldi bana. Sanırım beklentim yüksekti...
Kitapta geçen yan karakterler ve onların birbirinden farklı hikayeleri... Madam ve Maria, Fahri ve Sinan, Cuma, Sevim ve Metin Bey... karakterlerinin ilginç hikayeleri güzeldi. O kısımları beğendim ve ilgiyle okudum.
Olayların çözüldüğü son noktada tüm okurların hem fikir olduğu gibi yazar ters köşe yapmayı başarıyor. Kitabın en büyük başarısı bu bence. Gerçekten çok şaşırtıcı ve hiç beklemediğim bir sondu...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yannis Ritsos'un Barış şiiri
Çocuğun gördüğü düştür barış.
Ananın gördüğü düştür barış.
Ağaçlar altında söylenen sevda sözleridir barış.
Akşam alacasında, gözlerinde ferah bir gülümseyişle döner ya baba
elinde yemiş dolu bir sepet;
ve serinlesin diye su, pencere önüne konmuş toprak bir testi gibi
ter damlalarıyla alnında...
barış budur işte.
Evrenin yüzündeki yara izleri kapandığı zaman,
ağaçlar dikildiğinde top mermilerinin açtığı çukurlara,
yangının eritip tükettiği yüreklerde
ilk tomurcukları belirdiği zaman umudun,
ölüler rahatça uyuyabildiklerinde, kaygı duymaksızın artık,
boşa akmadığını bilerek kanlarının,
barış budur işte.
Barış sıcak yemeklerden tüten kokudur akşamda
yüreği korkuyla ürpertmediğinde sokaktaki ani fren sesi
ve çalınan kapı, arkadaşlar demek olduğunda sadece.
Barış, açılan bir pencerden, ne zaman olursa olsun
gökyüzünün dolmasıdır içeriye.
Bir tas sıcak süttür barış ve uyanan bir çocuğun gözlerinin önüne tutulan kitaptır.
Başaklar uzanıp, 'ışık! ışık! ' diye fısıldarken birbirlerine!
Işık taşarken ufkun yalağından.
Barış budur işte.
Kitaplık yapıldığı zaman hapishaneler
geceleyin kapı kapı dolaştığı zaman bir türkü
Rahatı Kaçan Ağaç
Tanıdığım bir ağaç var
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adını bile duymamış
Tanrının işine bakın
Geceyi gündüzü biliyor
Dört mevsimi, rüzgarı, karı
Ay ışığına bayılıyor
Ama kötülemiyor karanlığı
Ona bir kitap vereceğim
Rahatını kaçırmak için
Bir öğrenegörsün aşkı
Ağacı o vakit seyredin.
Melih Cevdet Anday
Sık sık Fatih'in ünlü sözünü düşünüyorum. Bir şehir kurmanın olmazsa olmaz üç yapısı vardır: kitaplık, kanalizasyon, hamam!
Mustafa Bey