Okurken kendi dertlerimi kitabın karakterlerinin yanına koydum ve aslında "ateş" sandığım şeylerin ne kadar küçük olduğunu fark ettim. Bilal Yararlı, o kendine has naif üslubuyla okurun kalbine dokunurken; yorulmuş, kırılmış ve "bitti" dediğimiz yerlerin aslında yeni bir "başlangıç" olduğunu fısıldıyor.
"Umut, karanlığın bittiği yer değil; karanlığın ortasında yanan bir kandildir."...