Sevildiğini hisseden öğrenci güçlenir. Kendine güveni, cesareti artar. Sevilmediğini hisseden öğrenci ise ya hüzünlüdür ya öfkelidir ya da karamsarlığa kapılır.
Kendisiyle yarış halinde olmasını önemsemeyen ve onu sürekli diğer çocuklarla kıyaslayan bir aile ortamında büyüyen bir çocuk daha küçükken kendini diğerleriyle kıyaslıyarak ne kadar başarılı olduğuna karar vermeye başlar.
Çocuk ögrenme hevesiyle doğar. Ögrenme süreci içine giren herkes gibi çocukta öğrenirken hata yapar. Çocuğun çevresindekiler hata yapmayı öğrenme sürecinin doğal bir parçası olarak görürlerse çocuğun girişimini önemsemiş olurlar. Böylece çocuğun hatasından ders alarak doğru şekilde yapacağına olan inançlarını ifade ederek yeniden tekrar tekrar denemesini teşvik ederler.