B

Kalbim, demir masanın küfü, örtünün yırtığı camın kırığı, patlayan freni hayatımın kalbim, anla, bitti mevsim bir başka yolcu yok sana.
Reklam
ben incecik bir yazıydım, sana döküldüm, sana yazıldım. Katlandığında kendine sen, ben içinde kaldım, bir papatya kurusu gibi dilsizim işte bir papatya kurusu gibi dilsizim işte.
Görünmediğimizde yok olduğumuzu, unutulduğumuzu, bir yer kaplamaz olduğumuzu sanıyoruz.
İyileşen şey zamandır, İnsan iyileşmez.
İnsanın, kendi varlığından hoşnut olarak yaşadığı, kendi varlığını haklı kıldığı ve kuşku yok ki, yeryüzü ile barışık yaşadığı ve mutlu olduğu bir zaman vardı.Yoksa bizler bugün bu mutluluğun imgesi için bile bunca telef olmazdık.