ben incecik bir yazıydım, sana döküldüm, sana yazıldım. Katlandığında kendine sen, ben içinde kaldım,
bir papatya kurusu gibi dilsizim işte
bir papatya kurusu gibi dilsizim işte.
İnsanın, kendi varlığından hoşnut olarak yaşadığı, kendi varlığını haklı kıldığı ve kuşku yok ki, yeryüzü ile barışık yaşadığı ve mutlu olduğu bir zaman vardı.Yoksa bizler bugün bu mutluluğun imgesi için bile bunca telef olmazdık.