Schopenhauer'ın düşünceleriyle kendinizi illa bir noktada bağdaştırabiliyorsunuz. Kendi kendime düşündüğüm şeylerin felsefi boyutunu keşfettim. Tek diyebileceğim: okuyun.
Yardımlaşan insan, hayata katkıda bulunma konu sunda inisiyatif alabilen, karakteri güçlü bireydir. Ancak böylece yaşamın bizzat kendisine ait olur. Yabancılaşma duygusu yaşamaz. Katkı sunmayanlar ise, bu evrensel değeri yaşayamazlar. Kendilerini hayata ait hissedemezler. Sanki hayat bir yerde akıp gitmektedir, o dışarıda kalmıştır. Zaman anlamsızca akarken, kişi, yaşadığını bir türlü hissedemez.
"Hayvanlara karşı duyulan şefkat, karakterin iyiliği ile yakından ilişkilidir ve hayvanlara kötü davranan birinin, iyi bir insan olamayacağını rahatlıkla ileri sürebiliriz."