Ebeveynlerimizin yüklerini taşıma veya paylaşma girisimimizle, aile acısını devam ettirmiş oluruz, bizim ve bizden sonraki nesiller için mevcut yaşam gücünün akışını engelleriz.
Anne babamizla bağımız serbest şekilde aktığında kendimizi hayatın önümüze getirdiği şeyleri almaya çok daha açık hissederiz. Anna babamizla bağımız bir yönden bozulduğunda, bizim için mevcut yaşam gücü sınırlıymış gibi hissederiz. Kendimizi engellenmiş ve sıkışmış hissedebiliriz veya âdeta akışa karşı yukarı doğru yüzer gibi hayat akışının dışında hissedebiliriz.