Hayatının en güzel günlerinden bazılarını çoktan yaşamışsın. Ve o günlerin içindeyken bunun farkında bile değilmişsin. Çünkü sürekli bir sonraki hikayenin peşindeymişsin. Eksik olanı düşünmekle meşgulmüşsün. Mutluluğun ancak her şey yoluna girdiğinde geleceğini sanmışsın. Oysa sen; mutlu olmayı beklerken, günün birinde hayatında olmayacak insanlarla kahkaha atmışsın. Yıllar sonra önünden geçerken, içinde açıklayamadığın bir sızı hissedeceğin mekanlarda anılar biriktirmişsin. O anıların tam ortasındasın.
Ama onlar, geçip gittikten sonra eski güzel günlere dönüştü. İşte kimsenin sana söylemediği gerçek bu, mutluluğun tam içindeyken, onu çoğu zaman fark edemezsin. O anlar; çok sıradan önemsiz gibi gelir. Ve bu yüzden, ta ki bir anıya dönüşene kadar fark etmezsin. Ama şuan hâlâ, o anların içindesin. Hâlâ sahip olduğun insanlar, anlar, fırsatlar var… Sıradan günler, bir gün en sevdiğin günler olacak. O halde, hayatın başlamasını beklemeyi bırak. Hayat zaten başladı.