O kadar büyük bir sıkıntı çekiyordu ki, bir intihar krizi geçirir de kendine engel olamaz korkusuyla çevresinde ne kadar bıçak, makas, ustura varsa hepsini kaldırmıştı.
ev sahibesi dikildi karşıma
kalın, terli kollarını sallayarak
ve de çığlık çığlığa bağırarak
kirayı istedi benden
hayat yenilgilere uğratmıştı
İkimizi de
En iyisi düşünmemekti. Kaçmaktı. Kendi içime kaçmak. Fakat bir içim var mıydı? Hatta ben var mıydım? Ben dediğim şey, bir yığın ihtiyaç, azap ve korku idi.