İki insan arasında her zaman bir sınır vardır. Hiçbir şekilde aşılamayacak bir duvar. Hiçbir insan bir insanı tam olarak anlayamaz. O kişiyi fiziksel olarak bütün çıplaklığıyla görmüş olsa bile, onun ruhunu bütün çıplaklığıyla göremez. O kişiyi bütün kalbiyle sevmek de bu durumu değiştirmez. İnsan algıladığı kadarını sevebilir ancak. Duyduğu, gördüğü, karşısındakinin ona anlattığı kadarıyla.
Kadınsız Erkekler kitabının bana düşündürttüğü şeylerden küçük bir kısım.