Adalet diye bir şey yoktu; dünya rastlantının ürünüydü; hepsi yalandı, insanoğlu içinde yaşadığı çaresizliği korkmadan taşıyabilsin diye uydurulmuş avuntu sözleriydi.
En hayran olduğu kişilerden biri de kuşkusuz Türk Fethi’nin sultanıydı, hasımların oğullarını kendi elleriyle boğduğu söyleniyormuş. “Düşmanlarımız dünyaya at üstünde ellerinde mızraklarıyla gelmezler -diyordu kahraman-. Herkes gibi birer bebek olarak doğarlar, büyümeden önce yok edilmelerinde yarar vardır.”
Savaş bu… Kısa sürmesi için sert davranmaktan başka çaremiz yok. Gerçek Hayırseverlik zalim olmayı gerektiriyor, çünkü böylece düşman dehşete kapılır, daha erken teslim olur, herkes daha az acı çeker .