Yağmur Çalmaşur
@BulutlarinGozyaslari
47 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Uzun zamandır inceleme yazmamıştım ve böyle bir kitabin incelemesini yazarak arayı kapatmak beni mutlu etti.
Maral'ın müthiş kalemini zaten yaralasar serisinde fark etmiştim. Yazdığı kitaplar o kadar akıcı gidiyor ki. Zaman zaman kitap okumak istemedigimde onun kitaplarını okuyup geri kazanıyorum. Ötanazi Okulu'nda da yine şaşırtmadı. Ve müthiş bir iş cikardigini gözler önüne serdi.
Öncelikle karakterlerimizle başlayalım biraz. Yeşil önceden konuşurken, şimdi konusamamasi ve annesinin ölümü gibi travmalar yaşaması beni baya üzmüştü. Öleceğini bilmesine rağmen hala hayat dolu ve konuşkan biri olması beni çok mutlu ediyor. Okurken tebessüm etmeden duramıyorum. Drew Bruce Marshall. Tam bir aşk adamı hahahah. Yesil'in kalbi izin verse de biraz Kiss sahnesi okusak. Gerçekten onları yan yana görünce kasiliyorum. Drew'in ona karşı bağlılığı ve onu direkt anlayabilmesi gerçekten çok tatlı. Ayrıca Marcus ve Emily'de shipledim arasında. Kitabın başından anlaşılıyor aslında ikisinin arasında bir şey olacağı. Ama sahneleri sonraki kitaplarda daha fazla olur diye umuyorum. Bir de Venessayla Miller var. Onlardan çok umudum yok ama son sayfalardaki bomba sahnesinden sonra minik bir kıvılcım hissettim.
Minik bir şeye daha değinmek istiyorum. Dezli ya da Deborah bu ikisi aynı kişi. Ve çoklu kişilik bozukluğuna sahip. Belki hatırlarsınız Yaralasar'da sedefte aynı hastalıktan muzdaripti. Ve ikiside geçmişte yaşadığı travmalar yüzünden buna sahip olmuslardi. Acaba Maral kitaplarında bir işaret vermeye mi calisiyor bir garipsedim doğrusu. Yeni kitap çıkarırsa ve orda da aynı hastalığa sahip biri olursa sasirmayacagim. Kitap 10/10. 9 vermenin tek sebebi çok fazla yaratık ve velet sözcüğü gecmesiydi. Bu beni biraz rahatsız etti. Onun dışında çok güzel kitap. Akıyor ve okurken
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İlk kitaba 10 vermiştim, bu kitaba 20 veriyorum. O kadar güzeldi gerçekten.
Öncelikle ilk kitapta biraz Melody'nin nasıl biri olduğunu ve neler yaptığıyla başlamıştık. Kitabın sonu üzücü bitmisti. Çünkü özel kişilere alıştı sandığımız çocuklar melody'i ekmişlerdi.
Bu kitabın bende ayrı yeri olmasının nedeni melody kendisine engel gördüğü şeylerin üzerine gidiyor ve bir sürü etkinlik yapıyor. Çünkü o bir KAMPA katıldı.
Melody orada bir çok arkadaş edindi, hem de onu anlayan türden.
Ata bindi, yüzdü, ziplinea bindi,balonbol oynadı ve bunun gibi birçok aktivite.
Orada Noah'la tanıştı ve dans ettiler evet dans...
Çok tatliydilar ikisi de.
Bu kitabı okurken inanılmaz duygular besledim gerçekten çok beğendim. Kesinlikle okumanızı öneririm. Hayata farklı bir pencereden bakmanızı sağlıyor.
Bu kitap ilk çıktığı zamanlar ilkokula gidiyordum ve o yaşıma rağmen okuduğumda beni derinden etkilemişti. Herkesin engelli bireylere karşı ne kadar on yargılı olduğu ve onların nasıl hissettigini anlamamız için onerimdir bu kitabı okuyun. Bir insan sırf tekerlekli sandalyede ve konuşamıyorsa beyinsiz ya da geri zekalı değildir bu düşünceyi savunanlar için aynı şeyi söyleyemeyeceğim tabii ki. Her yönden melody'nin yaşadıkları ve müthiş zekasıyla her şeyin üstesinden gelmesi beni çok mutlu etti. Kitabın sonu biraz üzücü bitti tabii ama okurken gerçekten çok keyif aldım. Kitaba yeniden başlamanın en büyük sebebi geçen sen çıkan 2. Kitabı olan içindeki melodiydi. Bunca sene aradan sonra nasıl bir iş çıkmış gerçekten merak ediyorum.
Öncelikle sevgili yazarla bu uygulama sayesinde tanıştım ve onun kitabından haberdar oldum. Onunla yazışma fırsatına sahip olduğum için ayrı bir mutluyum.
Kitap 3 ayrı hikayeden oluşuyor. En çok ilgimi çeken ilk hikayeydi fakat eksikliğini en çok hissettiğimde. Bana kalırsa romanda çok fazla betimlemeye yer verilmiş ve bu kitabı biraz sıkıcı hale getiriyordu. İlk hikayede yaşanacak çok olay olabilirdi ama biz bile anlamadan hemen bitti bu beni biraz üzdü açıkçası.
İkinci hikayede yine güzel bir olay vardı fakat orda da eksik eksik kalmış gibi oldu. Sanki hikaye bazı yerlerde kesilmiş ve kısaltılmış gibi olduğu için o bölümü okurken de sıkıntı yaşadım.
Üçüncü ve en olaylı okuduğum hikaye kısmına. Bu kısım fazla dinsel öğe içerdiği için belki bazı kesim tarafından sıkıcı bulunabilir. Galiba okurken sikilmadigim tek bölüm olabilir fakat olan olaylar o kadar garip ve kısa ilerliyordu ki her şey nasıl gerceklesip bitti anlayamadım. Galiba sıkıntı romanın biraz kısa olması çünkü bölümler özet ve kısaltılmış hikayeler gibi verilmişti. Benim hoşuma gitmeyen şey bu olsa gerek.
Sadede gelirse yazar yeni kitap çıkarırsa yine okurum çünkü kendisini gerçekten sevdim. Ama ya mistik romanlar bana göre değil ya da bu kitabı okurken zevk alamadım...
Veee bir serinin daha sonuna geldik... Her türlü macerayla beni derine sürükleyen bu seriye ve karakterlere gerçekten çok bağlandım ve okurken inanılmaz zevk aldım.
Sedef teyzesiyle karşılaştı ve o tarafından vuruldu, komada kaldı ama alaz onu asla bırakmadı ve bom evet onlar evlendiler ve elvan adında bir kızları oldu. Gruptaki bazı kişiler evlendi ve sonu gerçekten güzel bitti... Bu 4 kitapta kahkahalarımi tutamadigim kadar gözyaşlarımi da tutamadım. Vedalardan nefret ederim ama bu serinin yeri bende çok ayrı olacak. Teşekkürler maral...
