“On beş yaşındayken iradem öğrenmeye yönelikti.Otuzuma geldiğimde,yolumu saptamıştım.Kırkımda artık kuşku diye bir şey kalmamıştı içimde.Kulaklarım ise ancak altmışımda açıldı.”
“Yapıyorlar ama ne yaptıklarının bilincinde değiller,birtakım alışkanlıklar edinmişler ama bunu,nedenini bilmiyorlar;ömürleri boyunca dolaşıp durdukları halde yollarını bulamıyorlar:Kitleden ayrılamayan,koyun gibi onun peşinden gidenler için doğaldır bunların tümü.”