Çünkü aslında biz kendimiz tabiatız. Zira eğer yeteri kadar derin görmüş olsaydık kesinlikle tabiatla aynı fikirde olur, hayatı ve ölümü onun karşıladığı kadar kayıtsız karşılar, kayıtsız kabul ederdik.
Toplum bireysel tabiatı besleyip zenginleştirirken, kaçınılmaz olarak ve aynı nedenle onu kendisine tabi kılmaya da yönelir. Çünkü topluluk, parçalardan öylesine üstün bir manevi güçtür ki, zorunlu olarak parçaları kendisine bağımlı kılma eğilimine girer.