Burcu Karabağ
@Burcu76
Lütuf, insanları olduğu yerde bırakmaz.
Neşeye olduğu gibi acıya da gönüllü olmak..
Önemli olanın bir sınavı geçmek veya bir sorunu aşmak olduğunu düşünürüz ama gerçek şu ki işler aslında çözüme ulaşmaz. Her şey bir araya gelir ve sonra tekrar dağılır. İşte bu kadar basit! İyileşme, kedere ve rahatlamaya, ızdıraba ve sevince yer bırakmakla gelir. 
Pema Chödrön
Pema Chödrön
"Savaşçı olabilmek için kişinin ölümünün tümüyle bilincinde olması gerekir. Tümüyle ölümünün bilincinde olmak insanı kendi benliği üzerinde odaklaşmaya götürür ki, bu da insanı güçsüz hale getirir. Bu nedenle savaşçı ölümünün bilincine iyice vardıktan sonra ikinci adım olarak, ölümü umursamamayı da öğrenir. Böylece ölüm, insanı paralize edecek bir bilgi olma yerine insana güç verecek bir yoldaş haline dönüşür."
"Eğer öğrenmek istiyorsan, kendini önemsemekten vazgeçmelisin," der. "Kendini çok fazla önemsiyorsun. Kendi kafanda kendin çok önemli hale gelmişsin. Bunun değişmesi gerekir. O kadar önemli biri haline gelmişsin ki, kendinde her şeye kızma hakkını görüyorsun. O kadar önemlisin ki, eğer dünya senin istediğin gibi olmazsa, sen bırakıp gidebiliyorsun. Belki bunları yaparken, kendini karakter sahibi bir insan olarak görüyorsundur: karakter sahibi olduğun için böyle davrandığını sanıyorsundur. Böyle düşünmenin hiç anlamı yok; çünkü sen zayıfsın ve kendini beğenmişin birisin."
Carlos itiraz etmeye kalkınca don Juan özür diler bir tavır takınmaz. Aksine, "Hayatına bak," der, "başlamış olduğun hiçbir işi bitirmedin. Neden? Çünkü bu kahrolası kendini önemsemen herhangi bir şey üzerinde uzun süre emek vermene engel oldu. Emek vererek, gayretle bir şeyi kazanamayacak kadar kendini önemli görüyorsun.
"Ölüm bizi bekliyor ve içinde yaşadığımız şu an bizim bu dünyadaki son savaşımız olabilir." diye Don Juan ciddi bir sesle cevap verir. "Ben buna savaş diyorum, çünkü bir mücadeledir. Birçok insan bir eylemden diğerine hiçbir mücadele göstermeden geçer. Ama bir savaşçı, her bir eylemi dikkatle inceler, çünkü o eylem onun bu dünyadaki son eylemi olabilir.
...Savaşçı, bu dünyadaki son savaşına gerekli saygıyı gösterir. Bu son savaşı, onun yapabileceğinin en iyisini temsil etmeli. Böylesi daha mutluluk vericidir. İnsanın korkusunu giderir."