Burcu Karabağ
@Burcu76
Lütuf, insanları olduğu yerde bırakmaz.
Psikolojik danışman
10 Haziran
46 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Sabitlenmiş gönderi
Konacak bir dal arıyoruz hep, uçacak bir gökyüzü. Bakışlarımızın enginlere doğru koşusunu durdurmayacak bir ufuk. Açacak bir yelken, kendimizi kollarına bırakacağımız şefkatli bir rüzgar. Tomurcuklanacak bir mevsim arıyoruz, her adımda büyüyüp olgunlaşacağımız bir seyahat, bir seyrüsefer. Pişecek bir ateş, sönecek bir yağmur. Biz hep içine dolacağımız bir anlam arıyoruz akıp geçen kelimeler arasından. Bizi ifade edecek bir şey. Sıcak bir dokunuş, soğuk bir ürperti, içimizi ılıştıran hisler, hissedişler. Bir satırın başı, bir satırın sonu, başka hiç kimseye ilişmeyen bir cümlenin yavaşça yanımıza, canımıza sokuluşu. Kendimizi bulacağımız bir yüz arıyoruz biz hep, derinleşeceğimiz bir sima, durulanacağımız bir ten, kendimizi tanıyabileceğimiz bir çift göz, işitmeye deliler gibi muhtaç olduğumuz şeyleri söyleyen bir ağız, onları işitebilen bir çift kulak. Hep olabileceğimiz bir insan arıyoruz biz, heyecanını yitirmemiş bir can, canlı kalmayı başarabilen bir heyecan. Doğru heceyi aklında tutabilen bir nabız, hafızasını yitirmemiş bir kalp. Bunca söylenen içinde gelip elimizden tutacak sözü arıyoruz biz hep. İçimizin kavurucu çölüne âb-ı hayat olacak sesi arıyoruz hep. Ateşin içindeki serinliği, bir damla sudaki derinliği arıyoruz. Yitirdiğimiz sırrı arıyoruz, zihnimizi sorularıyla vuran o en eski cevabı arıyoruz.
Reklam
Günahkâr Mevtâ
Azgın bir adam günahlar içinde yüzerken can verdi. Cenazesi musallaya götürülürken bir zahid böyle birinin cenaze namazının kılınmaması gerektiğini düşünerek oradan uzaklaştı. O gece
Sayfa 171
Hz. Cebrail ve İyi Niyet
Bir gece Rûhu'l-emîn (Cebrail) Sidredeydi, tam o sırada Yüce Allah'ın "Söyle kulum!" dediğini duydu. İçinden şöyle geçirdi: Demek ki şu anda bir kul
Sayfa 168
Rahmet, en küçük zerrelerle ilgilenen parıl parıl bir güneştir.
Gör O'nun rahmetini ki bir kâfir yüzünden bir peygambere sitem etmiştir!
Sayfa 170
Sergüzeşt-i hayat
O zamana değin, çocukken insana sonsuz gibi görünen bir yolda yılların yavaş yavaş ve hafifçe geçtiği, böylece hiç kimsenin akıp gittiklerinin ayırdına varmadığı bir yolda, hep ilk gençliğinin
Sayfa 48
Reklam