7/10
2022 41. kitabı
Varolmanın Dayanılmaz Ağırlığı Nikola Tesla'nın aforizmalarından oluşuyor. 87 yıllık ömrüne birçok icat sığdıran çağının çok ötesinde bir adam. Cep telefonlarından, uçaklara, savaş gemilerinden, denizaltılara, radarlara, okyanustaki suyun buharlaştırılıp; bulut olup istenilen tarım alanına yağmur olarak yağdırılmasına kadar çok büyük öngörülerde bulunmuş geleceğe dair. Tesla’nın iç dünyasını anlamanız için onun çeşitli yazılarından alınmış bu aforizmalar çok işinize yarayacak. Başucu kitabı denilebilir çünkü ara sıra açıp tekrar okunabilir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Oysa ben bir akşamüstü oturup
turuncu bir yangının eteklerine, yüreği avuçlarımda atan bir can yoldaşıyla
dünyayı ve kendimi tüketmek isterdim.
Öyle bir tüketmek ki, sonucu yepyeni bir "ben"e ulaştırırdı beni, kederli dalgınlığımdan her döndüğümde...
Bir ben ki tüm ilişkilerin perde arkasını görür de gülerdim sessizce yapay yakınlıklarına insanların. Kim kimi ne kadar anlayabilir
Ömür hanım?
Şükrü Erbaş
5/10
2022 4. kitabı
20. yy başlarında casuslukla suçlanarak idama mahkum edilen Mata Hari ile avukatı arasındaki yazışmalardan kurgulanan ilginç bir kitap okudum. -Bazı yerlerde kadına o kadar çok kızdım ki.
-Özgürlük kavramı, istediği erkekle yatmak ve çıplaklıkmış gibi bir noktaya cekilmeye calışılmış kitapta ve bu bana çok saçma geldi.
-İlk başlarda ne kadar güçlü bir kadın demiştim, akıcı, çarpıcı ilerliyor ona lafım yok.
—Asıl adı Margaretha Zelle olan kahraman anaokulu öğretmeni olabilmek için Leiden şehrine gider. Gittiği yatılı okulda okul müdürü tarafından tecavüze uğrar.
Mata Hari o andan itibaren cinsellikle aşkın hiçbir ilgisi olmadığı anlıyor
— Casus buradan geliyor işte, gerçekten ajan mıydı yoksa yalanları yüzünden ölümüne sebep olan bir yalancı mı? Kendi ölümüne kendi sebep oldu evet.
—Yazarla hiç tanışmadıysanız bu kitabını okuyabilirsiniz ama bence en güzel kitabı Simyacı.
Nasıl ki ressamlar ölüp gittiklerinde resimlerini geride bırakıyor nasıl ki yazarların kitapları bu dünyada anlamlı birer eser olarak kalıyor, bizim de ölüp gittikten sonra unutulmamak için bir şeyler yapmamız gerekiyor. Düşünüyorum da öylesine gelip öylesine değersiz ölüp gitmemeliyiz. İlla kitap yazmamız gerekmiyor ya da bir resim sergisi açmamız da, güzel izler bırakmak da bir imzadır. Mesela kitap hediye etmek. Birine hediye bir şey bırakmak da sen öldükten sonra anılmana güzel bir sebep değil mi? Ben öldüğümde bile yok olmak istemem. Yok olmak, hiç doğmamış, hiç kimsenin kalbine dokunmamış olmak çok üzücü. Bu yüzden birileri kütüphanesine baktığında size ait bir hediye kitap gördüğünde sizi anmalı. Ya da hediye edebileceğimiz başka eşyalar, ya da kalbine dokunduğumuz çocuklar.. Öldükten sonra da yaşayalım demek istiyorum aslında. Ne güzel yazmış George Orwell; İnsan, ardında tek bir iz bile, bir kağıt parçasına karalanmış tek bir adsız sözcük bile bırakamadıktan sonra, geleceğe nasıl seslenebilirdi?
#kalemimden