hayatındaki herkesi bu korkunç hastalıkla bizzat kendisi vasıtasıyla yüzleştirmek zorunda kalmaktan müthiş derecede mahcubiyet duymuştu. Her konuşmamızda hissediliyordu bu. Biz onu değil, o bizi teselli ediyordu sanki. "İyiyim" diyordu, "iyiyim. Siz de iyi olun." Öldüğü gün, artık cümleleri iyice kısalmıştı...
12