Ama bağışla beni unutmuşum,
Yıldızını güneşini ayını, utanmadan.
Öyle köksüz günlerim gelmiş bozkır çadırlarından çırılçıplak,
Unutmuşum ana demesini bile,
Öykünmüşüm türküsünü ellerin,
Ağzıma bir kara düşmüş bağışla beni.
Fazıl Hüsnü Dağlarca
"harîd-i zâyi'ât behâne est
kûçe be kûçe şehr râ mîgerdem tâ torâ peydâ konem"
("hurda satın almak bahanedir / şehri sokak sokak seni bulmak için geziyorum")