Kent sessiz ben suskunum
Sanki harcamışçasına kelimeleri lüzumsuz
Şimdi borçlu şimdi suskun
Ne hayaller ne anı yaşamak,
Takılı, geçmişe pranga
Anımsar bir döngüde
Hapsolmuş, konuşmak artık ne fayda
Anımsarsın, hazanla bir gece
Yağmur, veda edercesine hafif bir meltem
Direnen akşam sefası, son koku
İnceden, tenimde soğukluk
Kapalı mevsimlerce gök, yüzün
Soramam nasılsın, belki hüzün
Sadece buruk- bir elveda
Olur mu teselli, kusura bakma
İnsanlar gürültülü, kent yorgun,
Ben yalnız...
BurukBirŞair