Buseeeee

Sakın ola hiçbir sey icin uzulme ama bol bol kız, öfkelen, dövüş, savaş, küfret ama üzülme. Insanı üzüntü çürütür.
Sayfa 26·Kitabı okuyor
Reklam
Bazen zihin susar el konuşur. Mesela sevişirken, mesela hapishanede parmakliklara dokunurken, ekmegin sicakligini emerken... Aradan kaç yıl geçerse geçsin, el; sevgilinin ipeksi boynunda gezindiğini, soğuk hapishane demirlerinde buz/ateş karışımı bir hisle dokunduğunu, çocukken firindan eve getirdigi ekmegin ice isleyen sicakligini, bir Ankara kedisinin yumusacik, ipeksi tuyleri altinda kipirdayan esnek kaslarini, bir dostun guven veren el sıkısıni, ölü bir annenin alnina son veda dokusundaki sasirtici soguklugu ve daha boyle neleri
"Yillardir bu anin hayaliyle yaşiyordum" dedim. Anlamis gibi gorunmedi. "Sahi mi soyluyorsun!?" Dedi. "Peki ama sen kimsin?" Gercekten unutmus muydu, yoksa hayatinin son intikma miydi, asla ögrenenmedim.
Gerceklikte tutarsizliklar vardi, ben de aklimi bunlara takmistim, insanlar bir turlu konusuyor, baska turlu davraniyorlardi.
Reklam