Buse Koçyiğit
@Busekyi
Psychology•NeuroScience•Theatre•NaturelPhotograph
Şu anda okuduğu kitap
Prof. Onur Bilge Kula’ nın deyişiyle “senfonik bir roman”. Livaneli okurken sayfaları katlamayı, okumayı paragrafın ortasında bırakıp Wikipedia ile kitap arasında mekik dokumayı, konu ne olursa olsun mutlaka toplumsal ve “gerçek” yaşanmışlıklara değinmesinin tadını hep çok sevdim Livaneli’ de. En sevdiğim kitabın yıllardır değişmeyen cevabı olan Livaneli, yine şaşırtmayan bir bilgelikle eşlik etti bana. Kabul etmeliyim ki bu defa farklı. Bu müzikal tadındaki roman koca Konstantiniyye’ yi renkli, acı ve inkar ettiğimiz çarpıcı gerçekleriyle drone kaydı ile seyrediyor hissi bırakıyor. Tanıdık konular olsa da çok etkileyici bir anlatımla değiniyor. Siyaset, müzik, edebiyat ve birçok alanda aktif Livaneli’ yi objektif bulmayan kesim tarafından yine şaşırtmadan (!) eleştirilen bir roman. Ancak ideolojinize kulak asmadan “Nekropolis” ziyaretine katılmalı, bu gerçeği tarihe ve yaşanmışlıklara değinerek anlatan yazardan dinlemelisiniz.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Acımasız bir döngüyü umutla durdurmaya çalışan kahramanların öyküsü... Okuruna kitabın bitiminde pilot twist tadı almayı vaadeden bir gidişatı olsa da oldukça durgun bir son. Bu tarz yargı oluşturan kitap incelemelerini pek sevmesem de diziyi izleyip kitaba koşan okurları çok daha farklı bir hikayenin beklediğini söylemeden edemeyeceğim.
Kitabın kaotik yanını en güzel betimleyen alıntısı:
''Parazit, başka bir organizmadan beslenir. O organizmanın kendisi için ürettiği besini sömürerek semirir. Ama bu düzeni sürdürebilmesi için, o organizmayı hayatta tutmalıdır. Yerleştiği organizma ölürse, parazit de ölür. O yüzden parazitin bir denge sağlaması gerekir.''
Harika bir fikir, cesaret isteyen bir kurgu ancak çelimsiz bir son.
Liderler Neden Yalan Söyler? eseri John J. Mearsheimer tarafından yazılmış olup liderlerin halkları ve uluslararası ilişkilerindeki iletişimlerinde yalanın konumu ve gerekçelerini sistematik bir analizle okurlarına sunulmaktadır.
Kitabı okurken bir psikoloji öğrencisi olarak yalanın önemli bir iletişim tarzı ve stratejisi olduğu olgusu sürekli zihnimi meşgul etti. Yalan söylemek toplumdaki hemen her statüdeki insanların hayatının bir parçası olmuştur. Bence buradaki önemli husus yalan söylemek değil, yalanın gerekçesi olmalı. Hatta çoğu zaman yalan söyleyenden çok söyleteni hatalı bulmuşumdur. Hakkındaki fikirlerimi belirteceğim, liderlerin yalan söyleme gerekçelerine değinen bu kitabı okuyarak yalanı çok başka perspektiflerden inceleme fırsatım oldu.
Yazar bahsi geçen yalanın uluslararası politikada olağan bir durum olduğu düşüncesinin aksini belirtmiştir. Bu noktada her zaman yalan söylendiği genellemesine ben de yazar gibi katılmıyorum. Her ne kadar rutinimiz haline gelmiş olsa da toplum içinde de devletlerarası politikada da her zaman yalan söyleniyor diyemeyiz. Söylenen yalanların da elbette gerekçeleri vardır. Yazar da yalanları kitabın ikinci bölümünde 7 kategoride inceleyerek gerekçelerini açıklığa kavuşturmak istemiştir. Bunlar kitaptaki sırasıyla: devletlerarası yalanlar, korku tellallığı, stratejik kılıflar, milliyetçi efsane yaratma, liberal yalanlar, sosyal emperyalizm ve adi kılıflar.
Devletlerarası yalan türü, kitabı okumadan önce bir lider neden yalan söyler sorusuna verebileceğim cevabı açıklıyor. Bundan öncesine kadar kalan altı kategorinin de devletlerarası yalan türü ile aynı amaca sahip olduğunu düşünüyordum. Ancak bu konunun farklı açıklamalarının olduğu bilgisi kitabın bana kazanımlarından biri oldu.
Genel anlamda uluslararası ilişkilerin birçok
