Rümeysa Büşra Akın

Rümeysa Büşra Akın
@Busra2024
Kitap okumanın değerini keşfetmeye başlayan biriyim.
Seni kendimden tanıdım çocuk
Seni kendimden tanıdım çocuk Yüreği sürekli çiğnenen bir yol Gövdesi acılardan acılara köprü Biraz öfke, biraz umut, çokça onur Olan kendimden. Eğildim öptüm yıkık alnından Uzaktın, kıyamadım sessizliğine Biraz daha dedim içimden, biraz daha; Gün olur, onuru güzel çocuk Acı da yakışır insanın yüreğine
Sayfa 11·Kitabı okuyor
Anılar
ANILAR SÖZ DİNLEMİYOR Ölülerimizi özledim Söylesem suç olur mu? Saysam birer birer, ansam Adlarını, yaşlarını, sonlarını... Başlangıçlar bulunur mu? Anılar söz dinlemiyor, anılar Korkunun kol gezdiği O yalnızlık saatlerinde Sıralı kirpik gibi diziliyorlar Gözlerimin çevresinde. Susmak... tıkalı bacalarda Sıkışmış duman, göğsümün gizlisinde. Aklı yüreğinden utana utana -Yaşasa bile insan- Yaşamanm bir anlamı kalır mı? 1982
Sayfa 10·Kitabı okuyor
Alıntı
Herkes kendi yalnızlığında yitik Erir bir suskunluğun tüneklerinde Hangi el aralar hangi yüz girer İçimiz sevgilere kapalı nicedir Dışımız eğreti yalan giysiler.
Bunalıyoruz çocuk, bunalıyoruz Biçim veremediğimiz şeylerin Biçimini alıyoruz.
İhtiyarlık kimi zaman heybetlidir, kimi zaman rezil, kimi zaman da acınası. Bazısının payına hem rezil, hem de heybetli bir ihtiyarlık düşer.
Alıntı