İncelik bilgisi, mısralarda parıldamaya devam ediyor.Özdemir Asaf'ın "Tüm renkler hızla kirleniyordu/Birinciliği beyaza verdiler"dizesi bir sırrı ışıldıyor:En çok masumlar kendini kirli hissediyor,kirliler kendini hiç kirlenmiş hissetmiyor.Kirlenmek temiz olana mahsustur çünkü.Gerçek bir iyiye kötülük,karalık ya da kir bulaşabilir mi peki? Yoksa her birimiz,bir diğerinin daha siyah ya da beyaz gördüğü binbir tonlu grilerden biri miyiz? Zayıf olduğu için, kötü olabilecek kudreti olmadığı için masum görünen,sınanmamış birinin iyiliği gerçekten iyi midir ya da?...
Geleneksel Sufizm'de,"uyanık"(gözü açık) olmak önemlidir.Neye karşı uyanık ve nasıl? Bir yerlerde şunu okumuştum:"Uyanık olmak demek, varlığı bütünüyle seyretmek"demektir.Diğer bir deyişle,kalemi değil,eli görmek mi?Her zaman bunu hatırlamak,acziyetini hatırlamak mı?...
Hz Mevlana K.s şöyle der:Gün de elli sefer içimde şu sesi duyarım:"Avlanmayı bırak,ağa atla". Sanırım geri dönen saplantılarım da bana şöyle diyor: Kendini aldatmayı bırak, herşey senin hayallerinden çok farklı.
Kendini planlarından nasıl kurtaracağını planla,der Hz.Mevlana K.s...Nasıl?Ancak "kalbimin yolunu"izlersem!Bunun ne anlama geldiğini anlamıyorum.Ne olduğunu bile bilmediğim bir şeyin nasıl üstesinden gelirim?...