Bağlanma kuramı bize şunu öğretir: İnsanlar, ancak giderilmemiş ihtiyaçları kadar birbirlerine muhtaçtır. Duygusal ihtiyaçlar karşılandığında—ne kadar erken gerçekleşirse o kadar iyi—ilgi dış dünyaya yönelir. Bağlanma literatüründe bu durum “bağımlılık paradoksu” olarak adlandırılır. insanlar bir diğerine ne kadar etkin şekilde bağlanırsa, o kadar cesur ve bağımsız olurlar