Çünkü sosyalizm yalnız işçilerin ya da dördüncü dedikleri zümrenin sorunu değil, daha çok zındıklık, tanrısızlık; yerden göğe yükselmek için değil, göğü yere indirmek kastıyla inşa edilmiş bir babil kulesidir. 
İçimizi açıp orada böğürtüyle temas eden adamları ve kadınları dışarı çıkarsak, atom bombaları yahut sopalarla değil, hayal kırıklıkları ve sıpalarla yapılacak olan üçüncü cihan harbini başlatırız. 
Çünkü vedalaşılmadığında, ayrılık eksik kalıyor. Ayrılmaktan çok koparılmaya benziyor. Yırtılmaya. Sancılı ve huzursuz bir şeye. Galiba insan sadece eşiyle dostuyla değil, indiği otobüsün şoförü ile bile vedalaşmalı. Huzurlu ayrılıkların yolu, ılık vedalardan geçiyor.