Ahmet Arif demiş ki;
"Çiçek gibi insanların kalbini kırdınız, umutlarını yok ettiniz, bahçeleriniz bahar görmesin..."
Ve Neşet Ertaş eklemiş;
"İncinmiş olanın ahı, nereye gitse bulur sahibini..."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Bir hikâye var Esra, bilirsin.
Karıncanın biri İbrahim Aleyhisselam'ı yakacak olan ateşi
söndürmek için ağzıyla su taşımaya başlamış. Onu gören
kartal'sen bu halinle o ateşi nasıl söndüreceksin, şu sıfatına bak,
bir de göğe yükselen ateşin büyüklüğüne bak' demiş. Karınca
ona ne cevabı vermiş biliyorsun di' mi?" deyip sustu. Geri-
sini Esra tamamlasın istiyordu.
Esra, İnci'nin ne demek istediğini anlayarak gülümsedi.
"En azından safımız belli olur."
İnci de başını salladı ve onu tamamladı.
"Baba.."diye fısıldadım.Ve ilk kez dudaklarımdan özgürce çıktı bu söz.
Alnımı alnına yaslayıp, "Baba..Ben geldim...Oğlun geldi.."dedim.
Duymadı,hissetmedi dokunuşumu,tenine değen bir damla gözyaşımı.