Busra kaya
@Busragardy
4 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Kırılarak, yorularak, her gün biraz daha güvenmeyerek birilerine, inanmayacak bir şeylere ve çekinerek her şeyden bu yaşıma vardım. Yola çıktığımda böyle değildim.
SükunetDin
Puan vermedi·56 syf.··
Beğendi
·2020 26. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 27 Haziran 2020 18:32
Şair'e bir sor, şöyle karşılık verir: çünkü orada sessizlik var. Ve o bu şanlı sessizliğe hasret duyar, lafla dolu dünyevi hayattan, insan hayvana üstün kılan seyin konuşmak olduğunu ancak hazin bir şekilde kanıtlayabilen o fâni hayattan uzakta. "Çünkü",
diyecektir şair, "bu belki üstün olmak demek ama, hayır, ben yine de oradaki sessizliği çok daha fazla yeğ tutarım; evet, ben bunu yeğ tutarım, hiç mukayese etmeden, bu, konuşabilen insandan sonsuz üstündür." Şöyle ki, şair tabiatin sessizliğinde Tanrının sesini hisseder gibi olduğuna kanidir; insanların civcivli laflarında, değil Tanrının sesini, insanoğlunun Tanrıyla hısımlık bağı olduğunu bile hissetmediğine kanidir.
Şair şöyle der: Konuşmak insanı hayvana üstün kılıyor, evet, hiç şüphesiz - ama susabildiği takdirde.