BNY
@Busrahrm
Kendi kaderinin kuyusuna düştüğünde dahi parmağının ucunu kıpırdatacak güçten aciz, sadece istemişti. Göklere kırılırken bile, kalbi erirken bile en fazla ‘’Hiç mi kimse benim için ‘Allah seni bunaltmasın, darda komasın’ demedi?” diye sızlanmıştı kendi içinde.
Etrafinda olup bitenlere, bir çiçeğin açmasına,rüzgarda kapının çarpmasına,sürahiden bardağa suyun dolmasına bir daha eskisi gibi bakamamıştı. Bir kuş kanadının esintisinde bile dengesi bozulan bir kalp kalmıştı geriye o günlerden.
Puan vermedi·416 syf.·
2020 16. kitabı
Bize bir nefes daha, bir kalp atışı daha ve uzuvlarımızı hareket ettirebilmemiz için bir gün daha lutfeden Allah’tır. Fakat biz O’na yalnızca bir şeye ihtiyaç duyduğumuz, bir şeyin eksikliğini hissettiğimiz zaman yöneliyoruz.
