Önceki nesiller dünya savaşlarını yaşadılar, hem de depresyona girmeden... Belki de ortak bir düşmana karşı birleşmek, o dönemin neslini depresyona karşı korumuştu. İnsanlar düşmanın kim olduğunu biliyordu ve düşmanı durdurmak için II. Dünya Savaşı'ndaki gibi hurda yığınlarıyla bahçelerinin etrafını çevirip, kıtlık ihtimaline karşı sebze meyve yetiştirdiler. Şimdi ise şiddet daha tesadüfî, düşman görünmez oldu. Çocuklar okula gittikleri için vuruluyor, yetişkinler işe giderken öldürülüyor. Habersiz bir anda yakalanacağımız şiddet ve terör çok daha korkutucu.
Şaşırdı: "Oğlum bu ne? Nereden ezberledin bunu?"
"Ahlakın tarifi, öğretmen yazdırdı."
"Bir şey anladın mı?"
"Yoo! Anlamak şart değil ki! Kimse anlamıyor, ezberle yeter!.."