Gazali diyor ki:
Evet, ölüme mahkum olduğu için, her şey boştur. Bu cihanın kâşanesi kum üstüne yapılmıştır. Mazi ve istikbal taraf taraf uçurumdur. Hararet ve su, benim yatağım ve yastığımdır: yanmak ve boğulmak, işte benim ayinim!
“Şüphesiz birçok ihtiyaçları var, bunlar birike birike onu rahatsız ediyorlar. Rahat, para, eğlence, her şey... Fakat nafile. Hakikî kıymetler bunlar değil.”
Gene o günlerde olduğu gibi, ilk anlarda, beraber olmanın kuvvetini ve şerefini sükût içinde biraz daha fazla tatmak istiyorlar gibi konuşmuyorlardı. Fakat bu sefer yan yana gitmiyorlardı, biri ötekinin koluna girmemişti, aralarında son zamanların manevi uzaklığını mer’î bir hale getiren maddi bir mesafe vardı.