Büşra Öztürk

“Sen kimsesiz değilsin ki… Sen yalnızsın” dedim. Kimsesizlik başka, yalnızlık başka.
Sayfa 153·Kitabı okudu
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İnsan sanıyor ki kıyamet bir kerede kopacak. Belki herkesin kıyameti ayrı ayrı kopuyordur.
Sayfa 119·Kitabı okudu
Her şeyi kendi kendime yapa yapa sonunda yiyip bitirdim kendimi…
Sayfa 83·Kitabı okudu
Bütün bunlar bana tek kurtuluşumun okumak olduğunu gösterdi. Deliler gibi okudum, test çözdüm; durmadan, aralıksız… “Çalış” diyen kimse olmadı,” aman evladım kurtar kendini” diyen de. Örnek alabileceğim kimsem yoktu. Ben kendi kendimin annesi, babası, dayısı, amcası, teyzesi, uzaktan akrabası, çocuğuydum. Kızacaksa kendi kendime kızardım. Uyarılacaksam tertemiz uyarırdım kendimi. Nasihat edilecek bir durum varsa alırdım kendimi karşıma, güzelce anlatırdım, “ Bak kızım” diye başlayan cümlelerle.”Bak , senin kimsen yok.”
Sayfa 83·Kitabı okudu
Çiçeği ha bir günde koparıp atmışsın kökünden, ha yavaş yavaş solmasına izin vermişsin.
Sayfa 15·Kitabı okudu