Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı,gene aynı şekilde fakat her şeyden habersiz yaşayıp gidecektim.Sen bana,dünyada başka türlü bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhumun bulunduğunu öğrettin.
İçinde hakikaten sevmek kabiliyeti olan bir insan hiçbir zaman bu sevgiyi bir kişiye inhisar ettiremez ve kimseden de böyle yapmasını bekleyemez.Ne kadar çok insanı seversek,asıl sevdiğimiz bir tek kişiyi de o kadar çok ve kuvvetli severiz.
Aşk dağıldıkça azalan bir şey değildir.
Bir ruh,ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize,bizim aklımıza,hesaplarımıza danışmaya lüzum bile görmeden,meydana çıkıyordu...
Biz ancak o zaman sahiden yaşamaya-ruhumuzla yaşamaya-başlıyorduk.