“Hani diyoruz ya, dünya şöyle gelişti, böyle gelişti, bilim ve teknoloji harikalar yarattı, uzağı yakınlaştırdı, olmazı oldurdu diye; günümüzde hâlâ açlıktan sefillikten çocuklar ölüyorsa, insanlar hâlâ trafikte yol vermedi diye birbirlerini öldürüyorsa, bin yıl önce ormanda belinde kılıçla, baltayla gezen adamdan ne farkımız var ki…”
Yazarlar sıradan sandığımız insanları evirip çevirirler, başka bir gözle bakarak onlardan yeni insanlar yaratırlar. Bu yeni gözle biçimlenmiş insanlar, artık bizim için sıradan değildirler, birer kahramandırlar. Gerçek hayatta da gizli bir elin onları alıp yeniden biçimlenmesini isteriz. Bir el,deriz, bizi de biçimlese, biz de kendi hayatımızın kahramanı olsak. O el kendi elimizdir oysa.