Rabia
@Butimarkusuu
Şu anda okuduğu kitaplar
"Ana babaların, çocuklarına, kimse görmüyormuş gibi davranmaları çok tuhaf" dedi. "Çocuk onların bir uzantısıymış gibi davranıyorlar: Çocukla konuştuklarında kendileriyle konuşuyorlar; çocuğu sevdiklerinde kendilerini seviyorlar; çocuktan nefret ettiklerinde, nefret ettikleri kendileri. Arkasından ne gelecek bilemezsin, çünkü o gelecek olan şey, daha sonra seni suçlasalar bile onlardan gelir, senden değil. Yine de senden geldiğini düşünmeye başlarsın elinde değildir."
Reklam
"Yani pijamamı ve terliklerimi çıkarıp," dedi Dale, "kendimi dışarı atabildiğimde. Başka biriyle paylaşılan hayat," diye devam etti,
"tek başına olmaya hiç benzemez. Kaybettiğin bir şey vardır," dedi,
"ve bilmem o şeyi hiç geri alabilir misin? Bir gün evden ayrılacak, ve düşündüm ki muhtemelen onu özleyeceğim - ev muhtemelen boş kalmış gibi olacak. Halbuki daha önce eksiksiz gibi geliyordu.
Vazgeçmeye hazır olduğumdan fazlasını vermiş olabilirim" dedi.
"Ama insanlara gelme diyemezsin ve geldiklerinde de sana ne getirdiklerini soramazsın."
"Kimseyi kandırmaz bu aslında" dedi. "Yalnızca saklayacak bir şeyin olduğunu aşikâr hale getirir."
Bunun, saklamak istediğin şeyi herkesin önünde sergilemekle karşılaştırılınca, daha tercih edilebilir olduğunu söyledim.
"Neden?" dedi Dale.
"Olduğun gibi görünmenin nesi bu kadar
korkunç?"
Bilmediğimi söyledim, ama birçok insanın bundan korktuğu çok açıktı.
"Bilmez miyim"
Başkalarının memleket hasreti diyeceği ve aslında yalnızca kendi
tanıdık dünyasının eksikliği olan şeyi neden "suçluluk" sözcüğüyle
tanımladığını sordum.
"Seçiyor olmak yanlış göründü" dedi Gerard. "Bütün hayatın
seçime dayanması yanlış geldi."
Son zamanlarda hayattan, hasat kaldırır gibi, büyük miktarda bilgi ve dil topladılar, demişti; ve muhtemelen şöyle bir durum ortaya çıkmıştı: Yapay insan, özgün insandan daha elle tutulur hale gelmeye ve daha kolay ilişki kurmaya başlamış ve insan bir makineden, kendi türdeşlerinden gördüğü şefkatten daha fazlasını alacak duruma gelmişti. Sonuçta, makineleşmiş arayüz tek bir insanın değil, birçok insanın damıtılmış haliydi.