•21•

Yönelen, yerleşemez.
Yolda tek yer, yöndür. Yolda olan kişi için, her yerleşik yer, yüktür —bulunduğu yer, artık, hep, yöndür... Yönelen, yerleşemez.
Sayfa 141 - metis·Kitabı okudu
Şiir
Reklam
Kendi yolunu bulamayan, bütün yolları boşuna yürür.
Sayfa 105 - metis·Kitabı okudu
Şiir
Bir yol, bir yerden çıkarak, bir yönde gidebilmekse; bir yer, bir yöne doğru oluşabilecek bir yolun başıysa —ve sonunda varılacak yer, o yolun sonuysa—; bir yön de, bir yer ile katedilen bir yol arasındaki bir devinmeyse; yerinden kalkarak bir yöne doğru bir yola çıkıp giden —yerinden çıkarak bir yöne doğru yol alan— kişi, yürüyordur...
Sayfa 95 - metis·Kitabı okudu
Şiir
Bir yeri, gerçekten ve toptan terketmeyen, yeni bir yola çıkamaz. (Tanrı Lût'a boşuna dememişti ya, "Geriye bakmayacaksın" diye...)
Sayfa 91 - metis·Kitabı okudu
Şiir
Bir yerden bıkıp, yeni bir yola çıkan kişi, çıktığı yolun hiç de yepyeni bir yol olmayabileceğini; daha önce zaten yürünmüş bir yol olabileceğini de hesaba katmak zorundadır: Mutlak yeni yol yoktur: Ama, yola çıkacak kişi açısından, yeni yol —çoktur...
Sayfa 83 - metis·Kitabı okudu
Şiir
Reklam