•21•
@Butimarr21
Kişilik dışı olmalar, derin düşünme eksikliği. Doğru umutlar, doğru arzular gibi şeylerden uzak olunması. Yani bir idealin eksikliği. Eleştiri yapıldığında bunu doğrudan hayatlailişkilendirecek bir girişimin olmaması. Tepki eksikliği. Gerçek anlamda farkındalığın, özsevginin ve özsaygının eksikliği. Cesurca eylemlerde bulunulduğunda tüm sonuçların sorumluluğunun alınıp alınmaması. Çevrelerindeki yaşam tarzına uyum sağlama ve bunlarla başa çıkma konusunda yetenekli olsalar da, çevrelerindeki yaşam için doğru bağlılığa sahip olmamaları. Gerçek anlamda alçakgönüllülük diye bir şeyin olmaması. Yaratıcı olmamaları. Sadece rol yapmaları. İnsanların özündeki "sevgi" duygusundan eksik olmaları. Pek kibar ama yüce gönüllü olmamaları.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kitap okuma denilen şey benden koparılıp alınırsa, hiçbir hayat deneyimi olmayan ben ağlanacak hâlde olurdum galiba. Kitapta yazılanlara işte o kadar çok güveniyorum. Bir kitap okuduğumda, onun için deli olur, ona güvenip empati duyar, onu özümser ve hayatımın bir parçası hâline getirir, başka bir kitap okuduğumda ise ânında değişiveririm. İnsanların sahip oldukları şeyleri çalıp onları düzgün bir şekilde yeniden yaratma becerisi, bu sahtekârlık, benim özel bir yeteneğim. Bu sahtekârlıktan, kurnazlıktan gerçekten nefret ediyorum.
Babamın öldüğü gerçeği garipleşiyor. Ölmesi, artık olmaması anlayamadığım bir şey. Akıl sır erdiremiyorum. Ablamı, ayrıldığım insanları ve uzun zamandır görüşemediklerimi özlüyorum. Her nasılsa sabahlar, geçmişte kalan şeyleri, mazideki insanları, feci derecede tanıdık beyaz turp turşusu kokusu gibi tatsız bir
şekilde anımsatıyor. Gerçekten katlanamıyorum.
