Yirmi yaşımdaki halimden şimdiki-Ben’e
“Önemli olan insanların ne dediği değil,neyi sevdiğiniz ve neyin size zevk verdiği. Başkalarına bakmak yerine gerçek arzularınızı gerçekleştirmeye daha çok odaklanmanızı umuyorum.”
-İnsanları çok mu aşağılıyorsun,bana mı öyle geldi ?
-Aşağılamıyorum. Ama maalesef gerçek bu. Üstelik isteseler kendilerini geliştirip zenginleştirebilirlerdi. Hiç uğraşmamışlar bunlarla. Neyseler öyle kalmışlar. Belki de çoğu benden daha zeki ve akıllıdır. Eğer bilgiyle,düşünceyle, hayalle geliştirmezsen akıl ve zekâ neye yarar ki.
.
.
.
/Çanlar kimin için çalıyor?