Bir süre sessiz kaldım. Onlar da biliyordu, ben de biliyordum ki, önemli bir konuya geçmeden önce biraz sessiz kalır, etrafa bakar, kafamı sakinleştirir, daha sonra konuşmaya başlardım.
İpucu içerir.
İçimi ısıtan, tekrar tekrar saf niyeti ve iyiliğin değerini hatırlatan, sadelikleriyle güzelleşen karakterler vardı. Bunlar Dunya, Sonya, Razumihin, Lebezyatnikov.
Diğer yandan kötülüğüyle içinin çirkinliğini çok net ortaya koyan Lujin....
Çıkarcı ve kırıcı kişiliğiyle Lujin'in, dostane ve insancıl yapıya sahip olan Lebezyatnikov'u hor görmesi, incitmesi içimi burktu. Mütevazı yaşamıyla dünyadan biraz sohbet, sıcaklık, huzur beklerken Lujin gibiler tarafından incitilen ne çok Lebezyatnikov vardır hayatta.
Bunun yanında Razumihin'in arkadaş canlısı kişiliği ile Raskolnikov'a bağlılığı... Raskolnikov onu kovsa da arkadaşının iyiliğini gözetip onun için çabalaması... İnsanın çevresinde böyle insanlar olması için bunu hak edecek bir ruhu olmalı sanırım...
Raskolnikov'un Marmeladov ailesine karşılıksız iyilikleri, Sonya'nın Raskolnikov'un peşinden ayrılmaması, Raskolnikov hastanede hasta-mahkumken Sonya'nın onu pencereden görürüm ümidiyle yollarda beklemesi büyük ve etkileyici hisler uyandırdı içimde.
Ve asıl mesajlar... Kendi fikirlerini, kendi özünü diğer insanlarınkinden daha üstün görüp amaçların, ideallerin için onları çiğnemeyi mübah görmemek. Birlikte yaşayarak yavaş ve acı da olsa en sağlıklı gelişimi göstermek. İşte doğru olanlar bunlar.
Suç ve CezaFyodor Dostoyevski · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2025193,8bin okunma