"Niçin bu kadar öfkelisin?"diye sordu Önder'e.
Her zamanki gibi tepkisiz ve kelamsız bakışlarla baktı yüzüne.Öfkesi yüzüne vurmuş,bakışları bakırla birleşmiş demir gibiydi.Kim bilebilirdiki neler yaşadığını?Oysa bir zamanlar umutlu ve heyecanlı gözlerle bakıyordu etrafa.Ta ki ekimin sadece ekin getiren bir ay olmadığını anlayana kadar...