Yoruldum… herkesi bir araya getirmekten,herkese yetişmekten herkese yetebilmekten herkesi mutlu etmekten. Meyve veren ağaç gibiyim verdikçe taşlanmaktan yoruldum artık. Öyle durumdayımki içimdeki yangını öfkeyi esareti birazcık anlayan olsa ömrümü feda edicem uğruna. Kendimi anlatamamamdan şüpheleniyordum; şüphelenmiyorum ve kimse anlamıyor değil aslında, anlamamak dahada işlerine gelir olmuş bu hayatta.
Ahmet kaya’nın da dediği gibi
Bu dünyada yerim yokmuş yokmuş
Keşke bir yalan olsaydım olsaydım