Kötülüğün yeryüzünü istila ettiği bir zamanda göçtün bu dünyadan. Kötülükler öylesine büküyor ki belimizi, seni kaybetmenin bir nimet olduğunu düşünmeye mecbur kalıyoruz.
Hayır, benim dostum hiçliğin içinde kaybolmadı. Ayrı düşmemize yol açan engel ne olursa olsun, ona yeniden kavuşacağım. Umudumu mantıksal bir çıkarım üzerine temellendiriyor değilim. Gökyüzünü arşınlayan bir böceğin uçuşu beni inandırmaya yeter de artar bile. Kır yaşamının görünümü, havadaki koku, etrafımı sara muğlak sıcaklık, düşüncelerimi öylesine yükseltiyor ki ölümsüzlüğün aksi iddia edilemez delili ruhuma zorbalıkla nüfuz ediyor ve orayı tamamen ele geçiriyor.