"Doğrudur, ben taşralıyım, kelimelerim sizin kadar süslü değil, elbiselerim sizin gibi kokmuyor. Ama benim içimde çarpan bu cahil kalp, sizin bütün o felsefe kitaplarınızdan daha gerçek acı çekiyor. Siz acıyı yazıyorsunuz, ben ise o acının ta kendisinde boğuluyorum."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Biz birbirimizi hep eksik kelimelerle, hep yarım kalmış cümlelerle sevdik. Bu yüzden ne tam bir 'evet' diyebildik hayatımıza, ne de cesur bir 'hayır'. Hep o belirsizliğin, o acınası arafın içinde çürüdük."
"Ben aslında hiçbir şey olmadım efendim. Ne iyi bir memur olabildim, ne de benden beklenen o uslu vatandaş. Sadece taklit ettim. Herkes gibi yapmayı, herkes gibi somurtmayı ve herkes gibi düşünmeyi o kadar iyi öğrendim ki, sonunda kendimi aramayı unuttum. Şimdi soruyorum size: Kendini unutmuş bir insanın, bu dünyada bir yeri olabilir mi?"