Mono

Ne kadar değiştiğimi sonunda fark ettim. Yarıştığımızda kaybetmeyi, kayalıklara kadar yüzdüğümüzde geride kalmayı, mızrak çarpıştırma veya taş sektirmede yenilmeyi artık umursamıyordum. Böyle bir güzellik karşısında mağlup olmaktan kim utanırdı ki?
Sayfa 55·Kitabı okudu
Reklam
Hepimizin zayıf anları olur ve ağlama yeteneğimizin olması bizim için şanstır, gözyaşları bizi çoğu kez huzura kavuşturur, ağlayamadığımız bazı durumlarda ölecek gibi oluruz.
Kahramanların mutlu sonları olmaz. Onlar mutlu sonları başkalarına verirler.
Sayfa 31·Kitabı okudu
"Dağıldık," desem de bu ifade yanlış geldi. Kırılmış cam parçası gibi, basit ya da temiz değildi. "Ancak tekrar bir araya gelene dek parçalanmadık.”
Sayfa 323·Kitabı okudu