cihan may
@CHNMY
İnsanın ahmaklaşmasında sınır yok anlaşılan.
Hayat acıdır, hayat korkudur ve insanoğlu mutsuzdur. Bugün yalnızca acı ve korku var. İnsanoğlu hayatı seviyor, çünkü acıyı ve korkuyu seviyor. Buna da uygun yaşıyor. Acı ve korkuya karşılık olarak verilmiştir hayat; hep aldanılan yer burası. Bugünkü insan, o insan değil daha. Ama bir gün o yeni insan gelecek; yaşamakla yaşamamak arasında hiçbir fark görmeyen mutlu, gururlu, yeni insan. Acıyı ve korkuyu kim alt ederse o Tanrı olacak. Öbür Tanrı artık olmayacak.
Yaşamakla yaşamamak arasında hiç bir fark kalmadığında özgürlüğüne kavuşur insan. Herkes için amaç budur.
“Bu aydınlık umutlardan asla vazgeçmeyeceğim” derdi.
Bunlar, etkisine girdikleri düşünceyle baş edebilecek güçten yoksundurlar, ona tutkuyla inanırlar ve bütün hayatları, üzerlerine yuvarlanan ve altında neredeyse canlarının çıktığı bir kayanın altında acılar çekerek geçer.