Öyle severdim ki..
Yüzüne baktıkça bütün bütün kendimden geçerdim. Dünya gözümün önünden çekilmeye başlardı. Varlığım, vücudum arada mahvolurdu. Gözümde, gönlümde, yanımda, canımdan yalnız beyim kalırdı..
Bir başka füsun fışkırıyor sanki yüzünden,
Bir yüz ki yapılmış dişi kaplanla hüzünden...
Hasret sana ey yirmi yılın taze baharı,
Vaslınla da dinmez yine bağrımdaki ağrı.
Dinmez! gönlün, tapmanın, aşkın sesidir bu!
Dinmez! ebedi özleyişin bestesidir bu!
Hasret çekerek uğruna ölmek de kolaydı,
Görmek seni ukbadan eğer mümkün olsaydı..