M. AKÇA
@Cabulsa
Öğretmen
79 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
8/10
25 saatte okudu
·2023 22. kitabı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"İbrani Masalları", Kapra Yayınlarının masallar serisinden şu ana kadar okuduğum -Hint, Kızılderili ve İbrani masalları- masallar içinde en beğendiğim oldu diyebilirim. Her şeyden önce bu masallarda bir oturmuşluk ve ayağı yere basma hissediliyor. Biliyorum, "ayağı yere basma" pek masallar için kullanılacak bir ifade gibi durmuyor. Masal dediğin uçuk kaçık olur, diye düşündüldüğünü de bilirim elbet. Burada da öyle esasında fakat buna aynı zamanda bir miktar "vahiy kültürü" ve "hikmet" de sinmiş. Verilmek istenen mesajlar insanın gözünün içine sokularak değil de daha çok ihsas ettirilerek/hissettirilerek verilmiş gibi. Bu seri masal okumanın yanı sıra farklı kültürlerin ve inanışların izlerini görmek adına da yer yer güzel malzemeler çıkarıyor insanın karşısına. İlgilisine tavsiye olunur.
İnsan Yalnız Bir OrmandırEdebiyat
Kırklı yaşlarında bir gazeteci. Evli. İki çocuk babası. Eşiyle tartıştıkları bir akşam evin anahtarını eşinin suratına atarak evi terk ediyor. Bu ilk değil. Sokakları arşınlamaya başlıyor. Taksim, Beyoğlu, Haliç... Karşılaştığı ya da hatırladığı her insanla birlikte anılarına dönüşler yapıyor sürekli. Bir nevi geçmişinin bir muhasebesini, geçip/yitip/bitip gidenleri yad ediyor. Onların hayatındaki yerlerini, geride bıraktıkları boşluklarının mahiyetini anlamaya ve anlamlandırmaya çalışıyor. Tüm bunlar arasında kendini boşlukta hissediyor. Anlamsızlık sarmış hayatını. Hayatı; içine girebildiği, katılabildiği bir düzlemde değil de daha çok alışkanlıklarının itkileriyle devam ettiriyor. Evliliğinde çok mutsuz. Eşine karşı hiçbir şey hissetmiyor. Artık onun için bir yabancı. Bu minvalde başlayan bu küçük novella "Akşam, Gece ve Sabah" adlı üç bölümden geriye dönüşler ve zaman sıçramalarıyla ilerliyor. Son bölümde yazarın hayatına Zehra giriyor ve tüm fon değişiyor.
Açıkçası başlarken bu tarz bir eserle karşılaşacağımı düşünmemiştim. O yüzden sürpriz oldu bir miktar. Yer yer çok güzel, sade ama derinlikli içe dönüşler ve tahliller var. Anlatımı başta biraz yoruyor okuyucuyu, biraz kopuk ve daldan dala zıplıyor fakat sayfalar ilerledikçe alışıyor insan. Kısa kısa cümleler, bol bol hatırlamalar, durum tahlilleri, yalnızlığın türlü türlü halleri ve insana ettikleri... derken bitiverdi.