Çaçabgs

Çaçabgs
@Cacabg
Mukadderatımızada bir avuç huzuru yaşamak için çaba ve sabır ektik bulutlara. Yağmurlar bizimdir.
Kadınlarını dövdüğünüz bir halktan Ölümden sonra bile korkunuz.
Sayfa 167·Kitabı okudu
Reklam
Gecenin kağıdında gözyaşının mürekkebi Herkes kendi uçurumuna bir taş atıyor.
Sayfa 165·Kitabı okudu
Çocukluk unutulur mu hiç... Sonsuzluktur, dersin. İnsanın bütün yaşlarıdır. Hayatın hazinesidir. Geriye dönüp kendimizi sevdiğimiz, başkalarının kapısını araladığımız bitmez okuludur dünyanın. Yaşamın ilk harfleridir. İnsan büyümeyi erken öğrenir. Çocuk büyür. Yıllar sonra döner yine çocuk olur. Kendi içinden durmadan kendini doğurur. Çocuk olarak doğurur, yetişkin olarak doğurur. Bunu yapamayan büyükten bir cehalet heyulası doğar, korku doğar, ölüm doğar.
Yazık, dünyanın ortasında elindeki özür cümlesiyle kalakalan yoldaşımıza, yazık, kendini bile sevmeyi bilmeyen bize...