Caelus
@Caelus
75 okur puanı
Şubat 2024 tarihinde katıldı
Doğrusu, inanmaktan, inananlardan korkarım ben: bir şeye, bir doğruya inanmak, onun zıddını inkarı etmek değil midir? Gönlüm hiçbir doğruyu inkara razı olmuyor. Bir bakın tabiata: kara ile ak yan yana, birbirleriyle uzlaşarak yaşamıyorlar mı? Öyle ise biz neden bir doğruya saplanalım?
Reklam
7/10
2026 9. kitabı
Serebral palsi hastalığı ile dünyaya gelen yazarın otobiyografisi. Sadece sol ayağı ile dünyaya tutunmaya çalışan ve normal olmak isteyen yazarın annesi sayesinde hayata tutulmasını kendi ifadeleri ile okuyucuya sunuyor.
Aileleri tarafından kaderlerine terk edilmiş Refet ve annesinin hikayesi anlatılmakta. Refet' in annesi İstanbul' dan cariye olarak alınmış ancak evin diğer hanımları tarafından bir türlü kabul edilmemiş. Anne ( Binnaz) kabul edilmediği gibi kardeşleri de Refet' i kabul etmez. Onlar da İstanbul'daki akrabalarının yanına gelirler. Ancak kader yine yüzlerine gülmez hiçbir akraba onlara yardım etmez.
Refet hastalıklı ve bu yüzden çok ağlayan bir çocuktur. Bu yüzden de arkadaş da edinemez. Şans eseri akrabalarına gelen bir kadın olarak acır ve yanına alır. Burada karın tokluğuna yaşarlar. Refet öğretmen olmak ister, annesine de durumu anlatır. Bir sürü zorluk çekerler. Annesi kızı okuya bilsin diye çamaşır yıkamaya gider. Zorlukla hayatta kalmaya çalışırken anne hastalanır. Amcaoğlundan yardım istemeye giderler ki Refet çok gururlu olduğu için kimseden yardım isteyemez. Amcaoğluda onlara çok kötü davranır ve yardım etmez.
Refet okulu birincilikle bitirir ama annesi vefat eder. Refet de kendi memleketine yakın bir şehre tayinini ister.
Refet'in amcaoğlu insanı akrabadan soğutur. Az bile yaptı kız.
