Ədəbiyyat tarixinin insanda əsərə maraq yaradan və iz buraxan 10 ən yaxşi unudulmaz giriş cümləsi.
1.Cerom Devid Selincer-Çovdarlıqda uçurumdan qoruyan
Əgər, siz, doğrudan da, mənim başıma gələn bu sarsaq əhvalata qulaq asmaq
fikrindəsinizsə, onda, yəqin, birinci bunu bilmək istəyəcəksiniz ki, mən harada
və haçan anadan olmuşam, uşaqlığım hansı bəd əməllərlə əlamətdar olub, mən
doğulanacan valideynlərim nə işin sahibi olublar və sair və ilaxır, qısası Devid
Kopperfild sicilləməsi; ancaq, düzünü bilmək istəsəniz, mənim bu cür köhnə
palan içi tökməyə heç həvəsim yoxdur. Əvvələn, ona görə ki, belə şit şeylərdən
zəhləm gedir, ikincisi də, əgər, burada mən öz valideynlərim barədə bir-iki
qəşəng, gəlişi xoş söz desəm, onları oradaca ikiqat infarkt vurar.
2.Lev Tolstoy-Anna Karenina
Bütün xoşbəxt ailələr bir-birlərinə bənzəyirlər, hər bədbəxt ailənin isə özünə xas bir bədbəxtliyi vardır.
3.Ceyn Ostin-Qürur və qərəz
Hamı bilir ki, maddi imkanı olan gənc özünə arvad axtarmalıdır.
Beləsinin niyyəti və baxışları nə qədər az məlum olsa da, yeni bir məkanda yerləşməsindən sonra bu həqiqət ətrafda yaşayan ailələrin beynini o dərəcədə möhkəm məşğul edir ki, dərhal ona bu və ya başqa qonşu qızının halal şikarı kimi baxmağa başlayırlar.
4.Skott Fitscerald-Möhtəşəm Qetsbi
İnsanın xüsusilə zehinli olduğu gənclik dövründə atamın bir məsləhəti uzun müddət yaddaşımdan silinmədi.
— Əgər nə vaxtsa kimisə ittiham etmək fikrinə düşsən, — dedi, — unutma ki, səndə olan üstün cəhətlər dünyadakı bütün insanlarda yoxdur.
5.Frans Kafka-Çevrilmə
Bir səhər gecənin narahat yuxusundan ayılan Qreqor Zamza elə yatağındaca nəsə əcaib bir həşərata çevrildiyini hiss etdi.