Elbisesinin yamalı, derin cebinde her zaman kibrit bulunurdu. Şık şık ses çıkarıp sinir etmesin diye de iki kutu kibriti mendiliyle bağlar öyle taşırdı. Yolda karşılaştığı kimselere kimi zaman bir tanesini hediye ettiği de olurdu. “Benden görsünler iyiliği!” derdi, vermiş olmanın hazzıyla.